- powinni oni (lub inne dorosłe osoby przebywające często z dzieckiem) być wyczuleni na zachowania malucha potwierdzające ich przypuszczenia. Warto notować sobie, od jak dawna zachowania takie się już pojawiają, jak często mają miejsce oraz jak bardzo są nasilone;
- zasięgnąć porady specjalisty – psychologa dziecięcego lub psychiatry;
- porozmawiać z innymi rodzinami mającymi podobny problem;
- sporo informacji można znaleźć bądź w książkach, bądź w Internecie;
- warto porozmawiać z dzieckiem o swoich spostrzeżeniach, mając, oczywiście, na uwadze fakt, że dziecku trudniej niż dorosłemu wyrazić to, co czuje
źródło:www.urwis.pl
